Ronjenje

Veliki broj modernih policijskih, vojnih i vojno-policijskih jedinica za specijalne namene u operativnom segmentu imaju i posebno obučene i opremljene ronilačke grupe, ili timove. Razlozi ovakvoj praksi su različiti, a među osnovnima je svakako i geografski položaj, odnosno konfiguracija teritorije na kojoj određena jedinica ima nadležnost, koja je utemeljena na pozitivnim zakonskim propisima nacionalne zemlje ili političkog entiteta^[1].

Ukoliko na teritoriji nacionalne države (ili pol. entiteta) postoje vodene površine, rečni tokovi i jezera, odnosno ukoliko država ili entitet ima izlaz na more, postoji potreba da se u okviru bezbednosnog sistema ustroje i strukture koje se mogu starati o bezbednosti ljudi i imovine i u ovim uslovima. To su najčešće rečne policije, flotile, odnosno mornarice, ali i manje, visokoprofesionalne, specijalističke ronilačke grupe ili timovi pri elitnim jedinicama. Staranje o bezbednosti ima dvojaki aspekt: spoljni ili međunarodni, odnosno unutrašnji ili nacionalni. Prvi se odnosi na obavezu nacionalne države utvrđenu međunarodnim pravom da garantuje bezbednost kretanja ljudi, robe, usluga i kapitala koji dolaze iz inostranstva, a kreću se kroz delove vodenih površina koji se nalaze na teritoriji na kojoj ona ostvaruje jurisdikciju. Takođe, ovaj aspekt podrazumeva i organizovanje i ostvarivanje neprekidne kontrole kretanja ljudi i robe, što se može izvoditi samostalno, ili, poželjnije, u saradnji sa susednim sistemima. Unutrašnji aspekt okrenut je naravno domaćim državljanima ili rezidentima, odnosno robi, a koji se kreću ili unutar državnih granica, ili izlaze iz zemlje.

Kada su u pitanju specijalističke ronilačke grupe ili timovi jedinica za specijalne namene, njihova organizacija, obuka i opremanje prvenstveno zavisi od vrste i namene same jedinice (primera radi, jedinice za specijalne namene u okviru mornarice svakako više pažnje posvećuju ronilačkoj obuci pripadnika, nego neki interventni policijski tim). Što se ronilačke obuke tiče, ona se uopšteno može podeliti na osnovnu i specijalističku i sadrži dosta segmenata koji su skoro opšteprihvaćeni u svetu, pa samim tim, zajednički mnogim jedinicama. Ipak, obuka u okviru konkretne jedinice se, pod rukovodstvom komande jedinice i vođa ronilačkih grupa ili timova, preciznije određuje u skladu sa bezbednosnim potrebama zemlje, na koje u velikoj meri utiču i već pomenuti geografski faktor, kao i raspoloživa novčana sredstva. Ronilačka oprema i obuka, posebno specijalistički kursevi, iziskuju značajna novčana sredstva, što može biti ograničavajuća okolnost za mnoge jedinice.

Generalno gledano, specijalističke ronilačke grupe/timovi osposobljavaju se i opremaju za:

-suzbijanje kriminaliteta, posebno radnji koje su označene kao teška (i opasna) krivična dela — organizovani kriminalitet uključujući i terorizam
-obezbeđivanje objekata na vodi ili u neposrednoj blizini, kao i blisku zaštitu određenih lica dok borave na vodi ili u neposrednoj blizini
-pružanje stručne pomoći stanovništvu u slučaju elementarnih nepogoda

Suzbijanje kriminaliteta postiže se preventivnim aktivnostima, kao i izvođenjem specijalnih dejstava (upadi na oteta plovila, diverzije protiv objekata i žive sile, pronalaženje i demontiranje eksplozivnih naprava, pronalaženje ubijenih lica bačenih u vodu ili neposrednu blizini, ili predmeta povezanih sa pokušanim ili izvršenim krivičnim delima koji su bačeni u vodu ili neposrednu blizinu i slično) u slučaju kriznih situacija.

Stručni ronioci mogu oformiti efikasne grupe ili timove kao fizičko obezbeđenje objekata od posebnog značaja, odnosno grupe ili timove za blisku zaštitu određenih lica. Posebna obuka ronilaca omogućava im da izrade efikasne operativne planove odbrane objekata, pratnje i evakuacije lica, planove za upravljanje različitim kriznim situacijama itd.

Takođe, stručni ronioci se, kada je to potrebno, mogu relativno jednostavno i brzo transofmisati u efikasne spasilačke grupe ili timove koji mogu biti od velike pomoći pri otklanjanju ili sprečavanju nastanka štetnih posledica po građane i njihovu imovinu u slučaju elementarnih nepogoda.

Na kraju, iako se, po pravilu, ne utvrđuje posebnom namenom ovih grupa ili timova, njihova stručnost im omogućava da organizuju i izvode edukaciju kako drugih jedinica bezbednosnih sistema, tako i stanovništva, što svakako doprinosi jačanju opšte bezbednosti u akvatorijama.